Zweden en de oltimers

Een van de leuke dingen in Zweden zijn de oldtimers. Aan de ene kant worden auto's compleet opgereden en eindigen dan als onderdelen magazijn op het erf van de eigenaar. In het midden en noorden van het land zien sommige erven er uit als de lokale autosloperij. Een ander heeft slechts een of twee oude auto's in de tuin staan. Eigenlijk ook wel handig als je een zelfde type auto weer aanschaft. Moet ik ook maar eens doen, tenslotte blijft een oude Volvo een mooie auto, zelfs in staat van vergankelijkheid.
Maar de andere kant van Zweden is een land waar men de historie koestert, dit blijkt natuurlijk ook wel uit de talloze Hembygdgårds, kleine en grote (openlucht)musea waar bijna ieder dorp er wel een van heeft. Maar ook oude auto's zijn een favoriete hobby. Oude Volvo's en Saabs maar ook andere europese merken zie je vooral zomers in blinkende conditie verschijnen. Maar meest opvallend zijn de Amerikaanse sleeën uit de 50, 60 en 70-er jaren. Ook in sublieme staat van onderhoud. Je kijkt je ogen uit. Vaak zijn de inzittenden compleet in de stijl van het bouwjaar van de auto.

 Ramsele

In veel plaatsen in Zweden zijn zomers meetings en shows. Zo kwamen wij onderweg een man en een vrouw tegen in een Chevrolet uit de 50-er jaren. Een compliment over zo'n auto doet het altijd goed en het in eerste instantie wat nors uitziende stel vertelde maar al te graag waarom ze onderweg waren. Ze kwamen uit Kiruna, in het noorden van Zweden, Lappland, en waren onderweg naar een bilträffen in Rätvikk, Dalarna. Een rit van een kleine 1200 kilometer. Wat je daar dan doet? Nou, elkaars auto bekijken en bekeken worden natuurlijk. En cruisen. Dat wil zeggen, 's avonds door het dorp rijden en bekeken worden. Kortom, het is een complete cultuur in Zweden, het schijnt dat er in Zweden inmiddels meer mooie en gerestaureerde amerikaanse auto's zijn dan in de hele Verenigde Staten.
Ook in Ramsele is jaarlijks een bilträffen. Als je hier klikt kom je op de site en daar zie je meer foto's. In een plaatsje aan weg 87 tussen Sundsvall en Sollefteå, genaamd Viksjö is een restaurantje en loppis gevestigd, Mat & Nostalgi . In 50-er jaren stijl en regelmatig een pleisterplaats voor oude auto's. Als je op de naam klikt kom je op hun site.

Op het blues en rockfestival in Helgum heb je geluk als je een oldtimer hebt, dan mag je als VIP op het festival terrein parkeren in plaats van het parkeerterrein.... Voegt toch wat toe aan de sfeer...

Volvo party..

Recycle

Koop je een huis in Zweden, in ons geval als een fritidshus, dan is niet ongebruikelijk dat je de inboedel er bij koopt. Vaak ook nog heel bruikbare spullen, althans dat vinden wij. In Nederland koop je een leeg huis en het is bijna regel dat de nieuwe bewoners het complete huis strippen, nieuwe badkamer, keuken eruit, ook al is die nog maar net nieuw geplaatst voor 20.000 euro, enzovoort. Kortom nieuw.  

Wij vinden het een uitdaging om vooral te kijken wat je kunt gebruiken, of misschien nog leuker, hergebruiken en het in te passen in de stijl die je wilt. Maar ja, ieder z'n smaak... Hieronder een paar voorbeelden uit ons Zweedse huis.

Het ultieme voorbeeld van hergebruik, het Zweedse voddenkleed.

  Een oude lamp waarvan het kapje zo'n beetje vergaan was krijgt nieuw leven met een nieuwe kap. En dat kun je ook nog combineren met de gordijnen, ook gemaakt uit meerdere stoffen...

 Het nieuwe Zweedse behang (rechts) kon mooi gecombineerd worden met twee soorten oud behang dat we nog vonden. De baan in het midden is geknipt uit een oude rol en van het linker behang vonden we ook een rol.

 En met oude kranten of in dit geval pagina's uit een oude postorder catalogus kun je ook prima behangen.

 Een oude steel van een zeis doet met wat aanpassingen dienst als handdoekenrek en kapstok in de badkamer.

En van deze mooi gekleurde flessen maak je een stilleven.

Somewhere in norrland...

God Jul

De man & het hout.

Enige tijd geleden kreeg ik het boek De man & het Hout van schrijver Lars Mytting. Lars Mytting is een Noorse schrijver. Een boek over hout dus. 
En niet zomaar hout maar brandhout en alles wat daar mee te maken heeft. Van zagen tot kloven, een stuk over de verschillende merken motorzagen en bijlen enzovoort. Het deed mij goed dat er meer mensen zijn die iets met brandhout, zagen en kloven hebben. Voor ons is brandhout een eerste levensbehoefte. In Nederland komt dat nauwelijks nog voor. Als mensen hout stoken doen ze dat omdat het gezellig is, uit kostenbesparing of omdat ze het leuk vinden. Maar altijd als toevoeging op een andere verwarming. Voor ons dus niet. We wonen namelijk in een afgelegen huis zonder gasaansluiting en stoken al meer dan 25 jaar op hout. Een houtkachel in de kamer en een houtfornuisje in de keuken, ja het lijkt Zweden wel. En de rest van het huis is dus koud, soms ijzig koud. 's Ochtends is het eerste ritueel de kachel aanmaken of weer opstoken. En onze kinderen zijn hier ook van jongs af aan mee opgegroeid en meesters in het hout stoken geworden.
Toen wij hier kwamen wonen was het vrij normaal in de buurtschap dat je op hout stookte. In de afgelopen 10 jaar is dat veranderd en heeft gas de overhand gekregen. Voor ons niet, ik moet er niet aan denken.

Een jaar of twintig geleden sprak ik een collega jachtopzichter, ook een echte houtstoker. "Jan," zei hij; "voordat ik een blok hout in de kachel gooi kijk ik er altijd nog even naar, ik denk nog even terug aan het bos waar ik de blokken gezaagd heb en aan het kloven. Het is nooit zomaar een stuk hout". Er klonk een soort van respect uit; voor het hout, de natuur en ook het werk wat je er aan gehad hebt.  Zulke mensen heb ik niet vaak meer getroffen. Maar toch zijn ze er, in gebieden waar mensen nog dichtbij en afhankelijk van de natuur leven. In het boek van Lars Mytting kom je dit respect en het vakmanschap weer tegen. Een citaat uit het boek uit het hoofdstuk over (serieus) het stapelen van hout;

De stapel

Bij een houtstapel weet je wat je eraan hebt. Die verliest niet op de beurs. Hij roest niet. Hij vraagt geen echtscheiding aan. Hij staat daar gewoon maar één ding te doen: op de winter wachten.

Een kapitaalrekening die je herinnert aan het werk dat je erin hebt gestoken. Op kille januariochtenden zullen de houtblokken de lentedagen weer tot leven roepen waarop je zaagde, kloofde, stapelde en jezelf veilig gesteld hebt. Je herinnert je het verwrongen stammetje dat weigerde aan de bijl toe te geven. Dat stuk hout dat scheef kwam te liggen zodat de hele stapel instortte. Daar ben je dan. Maar nu is het winter, en jij gaat de kachel in.

De man & het hout
Lars Mytting
ISBN 9789025446123
Uitgeverij www.atlascontact.nl

Strömavbrott

Terwijl de herfstkleuren in Nederland komende weken op hun mooist zijn valt er in het noorden van Zweden al sneeuw. In Västernorrland zullen de bomen nu vast al kaal zijn. Toch nog een paar plaatjes van een maand geleden in de omgeving van Edsele.

Een van de bijzondere dingen in Zweden is de stroomuitval. Stroomuitval? Ja, dat maken we in Nederland niet vaak mee maar in Zweden, in ieder geval in Norrland, is het niet ongewoon. Zo gewoon dat we het al regelmatig meegemaakt hebben. De eerste keer ga je bellen naar EON en krijg je keurig te horen wat er aan de hand is en hoe lang het nog gaat duren. 

Met de bovengrondse leidingen die daar veel voorkomen is een omgewaaide boom over het algemeen de oorzaak. Dus bellen hoeft niet, rustig afwachten, kaarsje aansteken en wijntje inschenken. De koelkast blijft wel koud en met de vedspis op hout kun je perfect koken, dus wat wil je nog meer.... Water, o ja dat stroomt niet meer uit de kraan want de pomp draait niet meer. Dus met je flesje naar de bron, maar ach dat zijn toch de charmes van het landleven in Zweden als je op vakantie bent. Een anders kan een aggregaat in de toekomst nog uitkomst bieden. 

Lövåsen

Höst

Herfst in Zweden. Het Zweeds verkeersburo maakte de afgelopen weken volop reclame voor een herfstvakantie in Zweden. En dat is de moeite waard. Niet wachten tot de Nederlandse herfstvakantie want dan is de winter al ingevallen in Noord- Zweden. Wij kregen in ieder geval al te maken met matige vorst en een eerste sneeuwbui in de eerste week van oktober. Maar ook met spectaculair noorderlicht. Wandelen, bos- en vossebessenplukken in combinatie met wat behang- en schilderklusjes, zo kom je de tijd wel door...

Saab 96

Saab 900

Edsele

We zijn weer terug. Terug van een lange vakantie in Zweden. Een vakantie waarin we het huis ons huis hebben gemaakt. Opruimen, schoonmaken, schilderen en de noodzakelijke voorzieningen zoals stromend water, warm water en een badkamer met douche. Die badkamer kregen we als het ware kado, vrienden van ons hebben deze gemaakt....  In een volgende post komen hier wat foto's van.
Met het wegtrekken van oude behang lagen kom je mooie verrassingen tegen, een slechte stuk muur bijvoorbeeld maar ook het behang wat ooit gebruikt is. En dat is vaak geweldig mooi, kijk maar.

 Niet direct noodzakelijk maar wel leuk om het huis eigen te maken is het schilderen van de buitendeur in een nieuwe kleur. Van donkerbruin naar blauw.

En als je dan tegen middernacht de weg op loopt raak je gefascineerd door het mooie Norrlandse licht. 

Back home

Ångermanland

Zweden ken een indeling in provincies, bestuurlijke eenheden. Daarnaast is er ook nog een indeling in zogenaamde landschappen. Dit heeft meer weg van een streek. Zoals de provincie Gelderland bijvoorbeeld ook een Achterhoek, Betuwe en Veluwe heeft. Een Veluwenaar zal niet snel zeggen dan hij Gelderlander is, nee hij komt van de Veluwe. Ook die manier zou je ook naar de indeling van de landschappen in Zweden kunnen kijken. De schaal is echter wel iets anders. Zo is het landschap Ångermanland 19800 vierkante kilometer groot, en dat is ongeveer de helft van Nederland en er leven ongeveer 130.000 inwoners.... Het is dus groot en stil. Het ligt in de bovenste helft van Zweden en hoort bij wat de Zweden in het zuiden Norrland noemen. In het noorden grenst het aan Lappland, in het westen aan Jämtland en in het oosten aan de Botnische Golf. 


Het is een (heel)erg rustig gedeelte van Zweden wat het toerisme betreft. Ik heb hier al eens geschreven over de streek. Toch is dat jammer, het is een prachtige streek met een van de mooiste kustlijnen van Europa, de Höga Kusten die op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat. Een kustlijn met mooie plaatsjes, steile rotsen en, heel bijzonder, ieder jaar komt de kust nog 8 millimeter omhoog. In een volgende post zal ik hier wat meer over schrijven. Overigens is deze kuststreek in toenemende mate in trek bij toeristen dankzij heel veel promotie. En het leuke in Noord-Zweden is altijd dat een drukke streek met "veel" toeristen voor Nederlandse begrippen nog altijd uitgestorven is. Dit filmpje geeft een mooie indruk van het gebied.

Behalve de kuststreek is ook het binnenland indrukwekkend met diepe rivierdalen, eindeloze ruige bossen en hier en daar, vooral langs de rivieren, landbouw gebieden met een kleinschalig karakter. En met de melancholieke sfeer van Noord-Zweden. 

Myckelgensjö

http://www.murberget.se/

God Jul

Goede Kerstdagen gewenst aan al mijn lezers!

Enigszins verlangend kijk ik naar de bloggers in Noord-Zweden die mooie beelden van sneeuw en ijs laten zien. Hoe zou onze plek daar er nu uit zien?

Ik kon het niet laten om toch ook maar een ijzige foto te tonen, enige jaren geleden gemaakt bij Appelscha. 

Inside

Dit zijn de beste plekken voor mij. Een interieur, in dit geval een vervallen zweeds boothuisje, jaren '60-'70 (?) en alles is blijven staat zoals het stond. In een klap 30-40 jaar terug in de tijd. Ik heb meer foto's gemaakt maar het licht was niet goed dus ik moet terug..... helemaal niet erg. 

Rossön

Een meer in noord-Zweden. Een steiger, met een bankje en een bloemetje én een bordje op de boom dat je welkom bent om er gebruik van te maken en een hengeltje uit te werpen.....

Ash..

Coast

Nederland is best mooi, probeer ik mij voor te houden als we vanaf de Veluwe richting de kust van Noord-Holland rijden. Nou..., Nederland heeft nog best mooie plekjes mijmer ik hoopvol verder. Je moet ze alleen willen zien en kunnen vinden. Reizend door Nederland van oost naar west begin je echter wel te twijfelen. Zo langzaamaan is heel Nederland veranderd in een aaneenschakeling van bedrijfsterreinen, gemeenten noemen ze hoopvol "zichtlocaties"...., lelijke woonwijken, smaken verschillen natuurlijk..., kantoorlinten langs de snelweg,... en daar waar een stukje landschap te zien is, economisch onverantwoord natuurlijk, verschijnen gelukkig mega grote reclamezuilen en windmolens. 

Waar ooit het landschap liet zien in welke provincie je was moet je steeds meer op zoek naar een overblijfsel. Natuur en landschap gedegradeerd tot een museumstuk waar we op zondag rondrennen en onze grootste zorg het wegvallen van de G3 verbinding is.

Sorry, het is mijn beleving en mijn gevoel. De doorsnee Nederlander echter zegt; "huh?,.....waar heb je het over?" Dus waar maak ik mij druk over en als je dan door een restant duinen het strand bereikt zie je door de zoeker van je camera toch gelukkig nog fotografisch interessante beelden.