Labels

Posts tonen met het label Forestry. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Forestry. Alle posts tonen

zondag 6 december 2015

De man & het hout.

Enige tijd geleden kreeg ik het boek De man & het Hout van schrijver Lars Mytting. Lars Mytting is een Noorse schrijver. Een boek over hout dus. 
En niet zomaar hout maar brandhout en alles wat daar mee te maken heeft. Van zagen tot kloven, een stuk over de verschillende merken motorzagen en bijlen enzovoort. Het deed mij goed dat er meer mensen zijn die iets met brandhout, zagen en kloven hebben. Voor ons is brandhout een eerste levensbehoefte. In Nederland komt dat nauwelijks nog voor. Als mensen hout stoken doen ze dat omdat het gezellig is, uit kostenbesparing of omdat ze het leuk vinden. Maar altijd als toevoeging op een andere verwarming. Voor ons dus niet. We wonen namelijk in een afgelegen huis zonder gasaansluiting en stoken al meer dan 25 jaar op hout. Een houtkachel in de kamer en een houtfornuisje in de keuken, ja het lijkt Zweden wel. En de rest van het huis is dus koud, soms ijzig koud. 's Ochtends is het eerste ritueel de kachel aanmaken of weer opstoken. En onze kinderen zijn hier ook van jongs af aan mee opgegroeid en meesters in het hout stoken geworden.
Toen wij hier kwamen wonen was het vrij normaal in de buurtschap dat je op hout stookte. In de afgelopen 10 jaar is dat veranderd en heeft gas de overhand gekregen. Voor ons niet, ik moet er niet aan denken.




Een jaar of twintig geleden sprak ik een collega jachtopzichter, ook een echte houtstoker. "Jan," zei hij; "voordat ik een blok hout in de kachel gooi kijk ik er altijd nog even naar, ik denk nog even terug aan het bos waar ik de blokken gezaagd heb en aan het kloven. Het is nooit zomaar een stuk hout". Er klonk een soort van respect uit; voor het hout, de natuur en ook het werk wat je er aan gehad hebt.  Zulke mensen heb ik niet vaak meer getroffen. Maar toch zijn ze er, in gebieden waar mensen nog dichtbij en afhankelijk van de natuur leven. In het boek van Lars Mytting kom je dit respect en het vakmanschap weer tegen. Een citaat uit het boek uit het hoofdstuk over (serieus) het stapelen van hout;

De stapel
Bij een houtstapel weet je wat je eraan hebt. Die verliest niet op de beurs. Hij roest niet. Hij vraagt geen echtscheiding aan. Hij staat daar gewoon maar één ding te doen: op de winter wachten.
Een kapitaalrekening die je herinnert aan het werk dat je erin hebt gestoken. Op kille januariochtenden zullen de houtblokken de lentedagen weer tot leven roepen waarop je zaagde, kloofde, stapelde en jezelf veilig gesteld hebt. Je herinnert je het verwrongen stammetje dat weigerde aan de bijl toe te geven. Dat stuk hout dat scheef kwam te liggen zodat de hele stapel instortte. Daar ben je dan. Maar nu is het winter, en jij gaat de kachel in.



De man & het hout
Lars Mytting
ISBN 9789025446123
Uitgeverij www.atlascontact.nl

woensdag 22 januari 2014

Januari

Januari, winterslaap. Hoewel het nou niet echt winter is in Nederland. Ja, zo nu en dan een iets koudere dag. De bleu monday afgelopen week, het zou de meest deprimerende dag van het jaar zijn maar de atmosfeer was heerlijk. Het koude hogedrukgebied lag tegen de oostgrens van Nederland en maakte dat er een winterse atmosfeer was maar daar bleef het jammer genoeg bij. "Jaloers" kijk ik naar de winterse taferelen in Västernorrland en Jämtland. Ach, de stille januari dagen hier zijn soms ook mooi.


zondag 13 januari 2013

Livet på landet

Een nieuw label voor sommige van mijn blogberichten "Livet på Landet". En nee, niet in Zweden maar in Nederland op de Veluwe. Maar het klinkt wel mooi. 
Als je al 20 jaar in een afgelegen oud huisje leeft zie je niet altijd meer de bijzonderheden. Maar als je dan weer eens om je heen kijkt dan blijkt het wel bijzonder. Neem nou onze verwarming, 1 houtkachel en 1 houtfornuis. Hout stoken, ja dat doen er wel meer, maar hout stoken omdat je geen gasaansluiting en andere verwarming hebt, ja dat is toch wel bijzonder in Nederland. 
Dan is hout zagen en kloven opeens niet meer een gewone leuke zaterdag met z'n allen het "seasons" gevoel uit de glossy country magazines krijgen, ook niets mis mee trouwens, nee dan is het gewoon voorzien in een van je levensbehoeften. En eigenlijk is dat gewoon heel erg leuk, ook al is het dan na 20 jaar wel een jaarlijks terugkerende routine om weer 20 kuub hout binnen te halen. 
En het was vies en nat de afgelopen tijd. Wat wel mooi is dat in zo'n somber bos dan de kleuren van de mossen extra intens oplichten, vooral in de schemer. En het gereedschap, een oude Volvo 945 voor de kar en mijn trouwe Husqvarna 245..






zondag 6 mei 2012

Forestry 2


Steeds minder te vinden. Productiebos. Naaldbomen in een rij, weinig diversiteit en weinig natuurwaarden. Fout dus, omvormen die boel. Of toch niet, er zijn vogelsoorten die zich juist thuisvoelen op deze plek. Een wild zwijn en een hert zijn er ook blij mee, kunnen ze in de zondagmiddagdrukte nog ergens rustig liggen. Men spreekt wel eens van een monocultuur alhoewel dit een term is die meer voor de landbouw bedoeld is. En daarmee doet men een bos als dit ook tekort. Het is meer dan alleen houtproductie en de overblijvende bomen kunnen ook gerust nog 50 jaar blijven staan. En landschappelijk? Ach, smaken verschillen maar voor mij is het een machtig mooi bos.

dinsdag 13 maart 2012

Forestry 1

Houtoogst, het laatste hout moet het bos uit. Het voorjaar komt eraan en straks mag er niet meer gewerkt worden in het bos. Broedseizoen. Het groen komt te voorschijn en daarmee verdwijnen de beelden die ik zoek in mijn fotografie. Voor de grafische beelden in de zwart-wit fotografie heb je geen blad en begroeiing nodig. Voor een andere categorie natuurfotografen gaat het seizoen nu juist beginnen...

donderdag 12 januari 2012

Husqvarna 254

Brandhout zagen met mijn trouwe 15 jaar oude Husqvarna 254 met handvatverwarming, jawel..

zaterdag 13 augustus 2011

Volvo BM in Haverö Sweden


Voor bijna iedereen een lelijk geel ding in het bos. Ik zag er wel wat in..... zal met mijn bosbouwachtergrond te maken hebben...