Coast

Nederland is best mooi, probeer ik mij voor te houden als we vanaf de Veluwe richting de kust van Noord-Holland rijden. Nou..., Nederland heeft nog best mooie plekjes mijmer ik hoopvol verder. Je moet ze alleen willen zien en kunnen vinden. Reizend door Nederland van oost naar west begin je echter wel te twijfelen. Zo langzaamaan is heel Nederland veranderd in een aaneenschakeling van bedrijfsterreinen, gemeenten noemen ze hoopvol "zichtlocaties"...., lelijke woonwijken, smaken verschillen natuurlijk..., kantoorlinten langs de snelweg,... en daar waar een stukje landschap te zien is, economisch onverantwoord natuurlijk, verschijnen gelukkig mega grote reclamezuilen en windmolens. 

Waar ooit het landschap liet zien in welke provincie je was moet je steeds meer op zoek naar een overblijfsel. Natuur en landschap gedegradeerd tot een museumstuk waar we op zondag rondrennen en onze grootste zorg het wegvallen van de G3 verbinding is.

Sorry, het is mijn beleving en mijn gevoel. De doorsnee Nederlander echter zegt; "huh?,.....waar heb je het over?" Dus waar maak ik mij druk over en als je dan door een restant duinen het strand bereikt zie je door de zoeker van je camera toch gelukkig nog fotografisch interessante beelden.

Landstrom from Hammarstrand

Al struinend door het internet, op zoek informatie over Ragunda kwam ik weer mooie muziek tegen. Een Zweeds stel uit Hammarstrand maakt geweldige muziek. Een mix van rock, americana en folk.
Dit is wat ze er zelf over schrijven:
Behind the Landstrom moniker we find the married couple Göran Lindström and Carina Landin. A couple firmly rootes in the countryside of Jamtland, outside of Hammarstrand, but with the whole world as their source of inspiration. Naturally, the Nothern/Norrland melancholy is here, even with a hint of folk music if you listen carefully. But also influences of rock, pop and americana. A Swedisch version of Cowboy Junkies or 16 Horsepower, maybe. That is if you want to simplify things. Landstrom is Landstrom and nothing else.



Meer weten, kijk op: 
http://www.landstrom.cc/

Waiting for the wedding.....

Perfect

Perfecte foto's, ze bestaan. Afgelopen week was ik op het web aan het rondkijken op verschillen websites voor de presentatie van foto's. Op een fotoblog zag ik een aanbeveling voor 500px. Een site waar je foto's kunt uploaden. Anderen kunnen je aanbevelen, waarderingen uitspreken en zo heb je een internationaal gezelschap van fotografie liefhebbers. Het is een leuke en serieuze manier om je foto's online te zetten en feedback te krijgen. En er staan werkelijk geweldige mooie platen op die site! Goede fotografie en perfectie in de nabewerking. Om stil van te worden. Je kunt er dus je werk tentoonstellen maar ook inspiratie op doen... Inspiratie?

En daar begon het bij mij te knellen. Het was te mooi op 500px.
Iemand zei laatst tegen mij iets in de trant van; "het gaat bij jou vaak om het net niet-perfecte, je muzieksmaak, je foto's...het moet (net)niet perfect zijn" en ik denk dat hij daar gelijk in had. Ik had er zelf nooit zo bij stil gestaan. Het moet een beetje wringen.. 
Ik maak ook foto's om te laten zien hoe mooi iets is. Ik noem het wel eens ansichten, niks mis mee hoor, ik wil en maak ze voor mijzelf ook. Maar een andere kant fotografeer ik nog liever. Net niet mooi, of lelijk, maar misschien wel weer mooi door de plek, de kleuren of de vergankelijkheid. 

Met muziek is het net zo, dat net niet perfecte, het mag een beetje vals zijn. Vandaar misschien mijn voorkeur voor americana. Doorleefde muziek. 
Een mooi voorbeeld van niet perfectie waar ik van kan genieten is Screw van de pianist Nils Fram. Ik heb er al eens eerder over geschreven.
http://screws.nilsfrahm.com/
Dit heeft hij ooit gemaakt toen hij met 9 vingers moest spelen, in zijn duim zaten schroeven. 9 muziekstukken waarbij niets weggefilterd is. De geluiden van de pedalen van de piano zijn hoorbaar. Heel bijzonder.

Eigenlijk kun je het samenvatten in twee woorden, puur of echt.

Blue, green, grey...

 Zomaar wat plaatjes uit Zweden, het voorjaar is begonnen. Op naar de zomer met blauwe bergen, diep groene bossen en warme stenen.

Slow Fox

Dankzij een tip van Hans van https://scandinavieblog.wordpress.com/ gevonden. Slow Fox, americana/ country uit het noorden van Zweden. Muziek dat heel goed past in de uitgestrekte, wat melancholieke gebieden en dorpen daar. Prachtige stem en muziek. De zangeres, Sofia Henricsson komt uit Umeå.
Als liefhebber van dit soort muziek wat mij betreft een absolute topper en vergelijkbaar met bijvoorbeeld Gillian Welch, Sera Cahoone en onze eigen Ilse DeLange...
Wat wil je nog meer, Slow Fox in de CD speler van de Volvo 940 en 2000 kilometer naar Umeå......

Op YouTube is meer te vinden en ook via haar eigen site:
http://www.slow-fox.com/

Decay 3

Norrland tulips

Afgelopen najaar moesten we naar Zweden en verbleven we een weekje in een vakantiehuisje in Backsjön in Västernorrland. Backsjön, een handjevol huizen, meren en afgelegen. Maar mooi...., nevel, nachtvorst en herfstkleuren met als toetje het noorderlicht.
Backsjön loopt leeg zoals zoveel dorpjes en gehuchten in noord Zweden. Geen werk en de grotere plaatsen en steden liggen op tientallen zo niet honderden kilometers afstand. Als de laatste "lanthandel" dan ook nog sluit moet je zo maar 60 of meer kilometers maken voor je pak melk. Laat staan als jong gezin met kinderen, als je dan als laatste gezin met kinderen achterblijft dan vertrek je uiteindelijk ook....

Als je op zo'n plek rondloopt is de geschiedenis vaak nog echt aanwezig. Een schooltje, een oude winkel en als oud-bosbouwer heb ik gevoel bij hoe er vroeger in de bossen gewerkt werd en hoe het eens levendige plekken waren. En toch, ik heb er wel eens vaker over geschreven, klik is er een passie bij de achterblijvers en nieuwe bewoners. Ook oud-bewoners die terugkomen na hun werkzame leven. Die passie maakt dat er ondanks leegstaande huizen en gesloten winkels de omgeving leefbaar blijft. 
En soms zijn er ondernemers die het aandurven om een bestaan op te bouwen in zo'n gebied. Zo kwamen wij ook in Backsjön terecht, een bedrijfje met erg sympathieke eigenaars die allerlei activiteiten aanbieden. Maar meest bijzonder is toch wel het kweken van tulpenbollen in Noord Zweden en het is nog succesvol ook. Kijk maar eens op  http://www.backsjonsupport.se

Januari

Januari, winterslaap. Hoewel het nou niet echt winter is in Nederland. Ja, zo nu en dan een iets koudere dag. De bleu monday afgelopen week, het zou de meest deprimerende dag van het jaar zijn maar de atmosfeer was heerlijk. Het koude hogedrukgebied lag tegen de oostgrens van Nederland en maakte dat er een winterse atmosfeer was maar daar bleef het jammer genoeg bij. "Jaloers" kijk ik naar de winterse taferelen in Västernorrland en Jämtland. Ach, de stille januari dagen hier zijn soms ook mooi.

God Jul

Bijna een jaar voorbij. Geen witte Kerst dit jaar. Voor de boodschap van Kerst maakt het niet uit natuurlijk maar voor het sfeertje wel. Aan fotograferen ben ik niet zoveel toe gekomen en bladerend in mijn bestanden kwam ik onderstaande foto tegen, jaren terug al eens als kerstkaart gebruikt maar op mijn blog nog niet. Bijzonder is wel dat de foto gemaakt is ergens rond 1985 op een boerderij in Friesland. Analoog dus en het was een verrassing wat er uiteindelijk op de film stond bij het ontwikkelen en afdrukken. Dit was uiteindelijk de foto en het resultaat zoals ik het voor ogen had toen ik de sluiter liet gaan.
De combinatie van de stal en het letterlijk en figuurlijk binnenvallende Licht maakt het voor mij een kerstkaart.

Ik wens jullie goede Kerstdagen toe!

Volvo 240 GLE

Kijk daar kan ik nu van genieten. De Noordkaap Challenge. Voor het goede doel. Het tijdschrift Autoweek doet mee. Niet in een computergestuurde SUV van 60.000 euro, nee in een Volvo 240 GLE van 20 jaar oud met 3 ton op de teller. Op zich natuurlijk geen kunst met een oude Volvo, wij deden dat vorig jaar met caravan klik maar erg leuk. Kijk de filmpjes maar eens, de technische storing onderweg was een ruitensproeiergaatje wat verstopt zat. En de filmpjes zijn leuk met wat droge humor. 

Gasstation last summer

Lanthandel Rätan

SAAB

Een paar jaar geleden gemaakt in het SAAB museum. Naast Volvo het tweede automerk dat wat mij betreft de mooiste auto's ooit maakte. Vooral toen merken zich nog onderscheiden met een eigen karakter. Tegenwoordig lijken de nieuwe Volvo's bijna op het eerste beste Koreaanse merk.... en SAAB is helemaal verdwenen. 
Tsja, nostalgie, maar daarvoor bezoek je ook een museum. O. ja, een SAAB of Volvo kocht je vanwege veiligheid maar ook de duurzaamheid. En dan is nostalgie opeens weer heden. Want in onze Volvo van 20 jaar oud (ontwerp uit de '70er jaren...) is een ritje Holland - Lapland nog altijd een piece of cake.

The road to Skorped, Sweden

Coming home Kalvträsk

Surfend langs wat blogs over fotografie kwam ik dit onderwerp tegen, "coming home Kalvträsk". http://www.591photography.com/2013/02/coming-home-kalvtrask.html
Mooi in beeld gebracht in de stijl die ik zelf ook hanteer. En met het onderwerp ben ik ook min of meer bezig. Enerzijds de verlaten huizen, verval, melancholie en daarnaast de doorzettingskracht van de bewoners om er het beste van te maken. En dat maakt het noorden van Zweden echt bijzonder, ruig, melancholisch, eenzaam maar toch levendig en vriendelijk.
Leuk om te zien dat meer fotografen met dit onderwerp bezig te zijn met het grote verschil dat Örjan Fredriksson dit doet vanuit zijn verleden en ik vanuit mijn vakantieperspectief.

Foto from "Coming home" Kalvträsk, Örjan Fredriksson

Stone and Cladonia

Ad free blog?

Wees gerust, met het handjevol volgers is mijn blog commercieel niet interessant  Maar deze is wel erg mooi. 

Bridge Resele Ångermanälven

Polar husvagn

Vorige week zaten verbleven we een week in een vakantiewoning in Zweden in Västernorrland, niet ver van de plaats Solleftea. Een prachtige plek waar we het noorderlicht zagen waar ik helaas geen foto's van heb gemaakt. Jonna Jinton die daar niet ver vandaan leeft gelukkig op dezelfde avond wel, zie http://jonnajinton.se/mer-norrskensbilder/ .
Het noorderlicht, de prachtige herfstkleuren, een auerhoen, de vriendelijke bevolking en fantastisch herfstweer, dit alles maakte het echt de moeite waard. Op het perceel naast ons stond deze caravan in het zicht van de veranda van het fritidshus. Lelijk? Nou, als liefhebber van een retro caravan en dan ook nog in deze kleurencombinatie gecombineerd met de herfstkleuren was het voor mij erg mooi.